SunSirs: Endonezya ' nın Yeni Nikel Politikası Altında Değişiklikler: Küresel Nikel Piyasası Yeniden Dengeleşmesi ve Fiyat Dalgalanmaları

Son zamanlarda Endonezya Enerji ve Mineral Kaynakları Bakanlığı (ESDM) Mineral ve Kömür Genel Müdürlüğü küresel piyasaların görmezden gelmesi imkansız bir sinyal gönderdi: 2026 nikel cevher üretimi kotası (RKAB) hedefi 2025 yılında 379 milyon tondan yaklaşık 250-260 milyon tona keskin bir şekilde düşecek,% 34'ü aşan bir düşüş. Nihai rakamlar kesinleşmeye devam ediyor ve şirketler 31 Temmuz 2026 tarihine kadar ek kotalar için başvuru yapabiliyor olsa da, politika sıkılaştırma yönü zaten açık.

Bu, izole bir idari düzenleme değil, aynı zamanda kota indirimleri, sistem optimizasyonu ve maliyet artışlarını içeren bir "önlemler kombinasyonu"dur. 2026'dan itibaren, Endonezya, 2023'ten bu yana uygulanan üç yıllık onay modelinin yerine, RKAB'lar için yıllık onay mekanizmasını yeniden uygulayacaktır. Bu, hükümetin kaynak çıkış hızı üzerindeki yıllık kontrolünü artırmayı amaçlamaktadır. Sonuç olarak, gelecekteki kota büyüklükleri, nikel fiyat dalgalanmaları ve yerel endüstriyel talebe bağlı olarak esnek bir şekilde ayarlanabilecektir.

Daha da önemlisi, tahsis kuralları yeniden şekillendiriliyor. Yeni mekanizma kapsamında, kotalar sıkı bir şekilde "erime kapasitesi × birim cevher tüketim katsayısı" temelinde hesaplanacak ve cevher üretimi yerli emilim kapasitesini aşmamasını sağlayacak. Entegre madencilik-öğürme projeleri öncelikli onay alırken, entegre olmayan işletmeler yerli erimişlerle açık satın alma anlaşmaları sağlamalıdır. Güçlü tarihsel uyum kayıtlarına sahip ve büyük bir çevresel veya güvenlik ihlaline sahip olmayan şirketler, onay sürecinde daha yüksek ağırlık alacaktır.

Bu arada, basınç maliyet tarafında sessizce yükseliyor. Endonezya, ilk kez kobaltı ayrı bir emtia olarak değerlendirerek Nikel Ceviği Önde Buna ek olarak, hükümet yasadışı madencilik ve toprak ihlallerine yönelik bastırma çalışmalarını yoğunlaştıracak, madencilik sitelerini ele geçirecek ve gri piyasa arzını daha da sıkıştırmak için işletmelere ağır para cezası koyacak. Bu önlemler toplu olarak temel bir hedefe yöneltiyor: "madeni satmaktan " tedarik zincirini kontrol etmeye" geçiş. .

Genişlemeden Değer Geliştirmeye:

Endonezya 'nın nikel stratejisinde derin değişim

Bu politika fırtınasının ardında Endonezya ' nın nikel endüstrisinin gelişim mantığındaki temel bir dönüşüm yatıyor. Son yedi yılda, ham cevher ihracatını yasaklama gibi güçlü politikalar yoluyla Endonezya, erimi kapasitesini oluşturmak için Çin yatırımı da dahil olmak üzere önemli sermaye çekmeyi başardı. Nikel üretimi beş yıl içinde neredeyse beş kat arttı ve ülke hızla baskın bir küresel tedarikçi haline geldi.

Ancak hızla genişleme istenmeyen sonuçlar doğurdu. 2022 ' den Kasım 2025 ' e kadar LME nikel fiyatları% 46 düştü, endüstri kârlarını ciddi şekilde aşındırdı ve madencilik gelirlerini zorladı. Endonezya, sadece kapasitenin genişletilmesine güvenmenin sürdürülebilir olmadığını kabul etti. Bugün, stratejik odak noktası "kapasiteyi genişletmek ve yatırım çekmek" den "fiyatları istikrarlandırmak ve kaynak katma değerini arttırmak" e kaymıştır.

Daha geniş vizyon, endüstriyel zincirinin genişletmesinde yatıyor. Endonezya artık paslanmaz çelik ve pil bileşenleri için sadece dünyanın "hammadde deposu " olmak istemiyor. Bunun yerine, "madencilik- eritme-öncüller-piller-komple araçlar" içeren eksiksiz bir ekosistem oluşturarak yeni enerji araç üretimini yurtiçi olarak kurmayı hedefliyor. Bu dönüşüm, uzun süreli nikel fiyat zayıflığının önlenmesi ve kaynak geliştirmesinin daha yüksek kapsamlı getiri sağlaması üzerine bağlıdır.Üretim kotası ve fiyat istikrarı, bu stratejik dönemin temel noktası olarak hizmet eder.

Bitmiş Mallar Yükseliyor, Ore Fiyatları Geliyor:

Fiyat İletimi Neden Arızalı Çalıştı?

Piyasa, politika sinyallerine hızlı tepki verdi. Aralık 2025 ortasından itibaren, kota kesintisi beklentileri nedeniyle, nikel fiyatları güçlü bir toparlanma başlattı. 26 Ocak 2026'da LME nikel günlük en yüksek seviyeye ton başına 19.160 $'a ulaştı; Şangay nikel vadeli işlemleri aynı anda 152.300 yen / ton'a yükseldi ve son yıllarda eşi benzeri görülmemiş bir ralliyi işaretledi.

Ancak, şaşırtıcı bir fenomen ortaya çıktı: paslanmaz çelik, nikel sülfat ve elektrolitik nikel gibi bitmiş ürünler için yaygın fiyat artışlarına rağmen, spot nikel cevher fiyatları önemli bir hareket göstermedi.Ürün marjları belirgin bir şekilde iyileşirken, fiyat iletim zinciri "sıkışmış" görünüyordu.

Bitmiş mal fiyatlarının yükselmesine rağmen cevher fiyatlarının stabil kalmasına neden olan bu farklılık, esasen finansal ve endüstriyel özellikler arasındaki bağlantıyı yansıtıyor. Vadeli vadeli işlem piyasası, orta vadeli arz sıkıntısına son derece hassas bir şekilde tepki verir, fiyatlandırma hızla duyarlılık tarafından yönlendirilir. Bu arada, cevher tarafı karmaşık arz-talep yapıları, nispeten katı fiyatlandırma mekanizmaları, politika uygulamalarındaki belirsizlikler ve aşağı akım aşırı arz baskısı ile kısıtlanmıştır, gecikmiş veya hatta donuk fiyat tepkileri yol açar.

Daha da kritik olarak, tedarik açığı beklentileri aşabilir. Endonezya Nikel Endüstrisi Forumu projeksiyonlarına göre, yerel ergitme tesislerinin 2026 yılına kadar yaklaşık 340-350 milyon ton nikel cevherine ihtiyacı olacak. 260 milyon ton kota hedefi baz alındığında ve yaklaşık %90'lık gerçek madencilik oranı göz önüne alındığında, tedarik açığı 100 milyon tonu aşabilir. Filipinler'den nikel cevheri ithalatını önemli ölçüde artırsa bile (2025'te Endonezya'ya yaklaşık 15 milyon ton ihraç etmişti) bu açığı tamamen kapatmak zor olacaktır. Çok sayıda ergitme tesisi kapasite azaltmaya veya üretimi durdurmaya zorlanırsa, aşağı yönlü maliyet baskıları hızla nihai tüketicilere yansıyacak ve yeni bir olumsuz geri besleme döngüsü yaratacaktır.

Tahsis kuralları gizli karmaşıklıkları tutar:

Kimin faydası var? Yükü kim taşıyor?

Politika yönü açık olsa da, uygulama detayları nihayetinde bir şirketin kaderini belirler.Şu anda, RKAB onayları farklı bir öncelikleme mantığını ortaya koyuyor: entegre projeler öncelik alır, operasyonel projeler öncelik alır ve yüksek katma değeri olan yollar tercih edilir.

Endonezya 'nın mevcut paslanmaz çelik kapasitesi yaklaşık 8.8 milyon ton, 200.000 ila 250.000 ton arasında nikel sülfat üretimi ve 200.000 ton altındaki nikel elektrikli üretimi ile bulunmaktadır. Birleştirildiğinde, bu operasyonlar tam üretim kapasitesini karşılamak için 10 milyon tonun altında nikel cevherini gerektirir (çoğu tesisin şu anda kapasitenin altında çalışmasına rağmen). Kalan yaklaşık 130 milyon ton kotası, öncelikle ferronikel, nikel mat ve MHP (Mixed Hydroxide Precipitate) dahil olmak üzere ara ürün üretimini destekleyecek. Hükümet tercihlerine dayanarak, öncelik sırası MHP > nikel mat > ferronikel büyük ölçüde kurulmuştur.

Bu, yüksek basınçlı asit sızdırma (HPAL) teknolojisini kullanan MHP ve hidrometalürjik projelerin tam kot tahsisleri alma olasılığı yüksek, geleneksel ferronikel kapasitesi önemli bir daralma ile karşılaşabileceği anlamına gelir. 20 Ocak ' ta, büyük Endonezya maden şirketi olan Vale Indonesia, talep edilen kotanın sadece% 30 ' u için onay aldığını itiraf etti. Bu, Sulawesi Adası'ndaki çok sayıda HPAL projesine cevher tedarik taahhütlerini yerine getirme yeteneği konusunda endişeleri gündeme getiriyor - Endonezya'nın yüksek katma değerli pil malzemeleri geliştirme stratejisinin merkezi olan projeler.

Maliyet yapıları da uygulanabilirliği belirler. Tüm zincir boyunca, Endonezya MHP en yüksek maliyetleri taşır, ardından daha yeni buz nikel süreci, geleneksel ferronikel en güçlü maliyet avantajına sahiptir. Ancak, politika altında‚ ¾æ–œ Düşük maliyet, yüksek öncelik anlamına gelmez.İleriye doğru ilerlerken, ferronikel üretimi büzülmesi neredeyse kaçınılmaz görünürken, nikel tuzları ve saf nikel arzı, nikel element arzında önemli bir genel düşüşle sonuçlanan mütevazı bir büyüme koruyabilir.

Yine de talep tarafındaki zayıflık, Damocles kılıcı olarak kalıyor. Paslanmaz çelik sektörü bir düşüşte devam ederken, güç pil piyasası lityum demir fosfat tarafından egemen olurken, yüksek nikelli ternary pillerin kısa vadede patlayıcı bir büyüme görmesi muhtemel değildir. Eğer "arıt büzülmesi" "talep iyileşmesinin" desteğinden yoksun ise, nikel piyasası "küçük hacimler arasında fiyatların artması" gibi garip bir ikileme düşme riski taşıyor.

Nikel fiyat volatilizasyonu nasıl yönlendirilir?

Endonezya ' nın "üretim kesme çekici " küresel nikel pazarının kurallarını temel olarak yeniden şekillendiriyor. 2026 yılına kadar nikel fiyat merkezinin önemli ölçüde yukarı doğru kayması muhtemeldir. Yazar, Şangay nikel fiyatlarının ton başına 120.000 ile 170.000 yuan arasında değişirken, LME nikel fiyatlarının ton başına 15.000 ile 20.000 USD arasında dalgalanmasını öngörüyor.

Ancak yatırımcılar "aşırı ısınma beklentilerine " karşı korunmalıdır. Mevcut nikel envanterleri yüksek olmaya devam ediyor ve fiyat artışları gizli stokların ortaya çıkmasını tetikleyebilir. Kısa vadeli stok azaltma zorlu olacak ve önemli bir yukarı direniş sunar. Daha da kritik olarak, eğer aşağı akım talebi yavaş kalırsa, "işlemsiz bir pazar ", duygulardan kaynaklanan kazançların hızlı bir düzeltilmesine yol açabilir.Özellikle, politika bozulmalarının zirvesi geçtikçe, piyasa volatilizmesinin mevcut yüksek seviyelerden yavaş yavaş geri çekilmesi bekleniyor.

Nikel piyasası, "kapasite odaklı" bir dönemden "politika fiyatlı" bir döneme geçiş yapmıştır.

Herhangi bir sorunuz veya satın alma ihtiyaçlarınız varsa, lütfen SunSirs ile iletişime geçmekten çekinmeyin support@sunsirs.com.